o nas kursy dla firm karty CV enoturystyka wydarzenia czytelnia informator

SZKOLENIA DLA FIRM
• Komentowane
  degustacje win

• Degustacje na opak
• Komentowane kolacje
• Indywidualne szkolenia
  winiarskie

• Wyjazdy z winem w tle

KURSY WIEDZY O WINIE
• ENO 1W - info, program
Zgłoś się na kurs
Regulamin ENO1

• ENO 2 - info
Regulamin ENO2/ENO3/ENO4

Archiwum kursów

Numer konta
   bankowego


KURS W PREZENCIE

NAJBLIŻSZE KURSY PODSTAWOWE
WARSZAWA WARSZAWA
• 14/15 maja 2016 rezerwuj
wolne miejsca: 10


WINA KRYMSKIE
Wojciech Bosak

Winnice Krymu należą do najstarszych w Europie. Winorośl dotarła tu dzięki kolonistom greckim w V wieku p.n.e. Na wielką skalę wytwarzano wino w starożytnym państwie chersońskim, a w czasach rzymskich winnice porastały całe południowe wybrzeże półwyspu. Masowo produkowane na Krymie wina przeznaczone były głównie na eksport do krajów barbarzyńskich. Mieszkający na stepach czarnomorskich Scytowie i Sarmaci gustowali w winie i gotowi byli za nie szczodrze płacić złotem i niewolnikami.

Kolejne fale stepowych najeźdźców wdzierające się na Krym we wczesnym średniowieczu ograniczyły uprawy winorośli do warownych miast południowego wybrzeża. Pod opieką bizantyńskich i genueńskich garnizonów starożytne winnice przetrwały tu do połowy XV wieku. Jednakże panowanie muzułmanów - Tatarów i Turków - doprowadziło do trwającego ponad trzy stulecia zaniku winiarstwa na Krymie.

Historia win krymskich rozpoczęła się właściwie na nowo po zajęciu półwyspu przez Rosję w końcu XVIII wieku. Carowie zasiedlali nowo podbite terytoria ludnością chrześcijańską, prócz własnych poddanych osiedlając na Krymie również uciekających spod okupacji tureckiej Greków i Ormian. Dzięki nim na południowych wybrzeżach Krymu znów zazieleniły się winnice, a krymskie wina pojawiły się na stołach Petersburga i Moskwy.

Jakość i sława tutejszych win rosła w ciągu XIX wieku. Przyczynili się do tego zamieszkujący na Krymie rosyjscy arystokraci, którzy swoje pyszne rezydencje otaczali rozległymi winnicami, a do ich uprawy i produkcji win sprowadzali specjalistów z Francji i Nadrenii. Również carowie zakładali wielkie winnice w okolicach Liwadii i Massandry, nie szczędząc środków i wysiłków aby poziom tutejszych win dorównał ulubionym przez nich trunkom francuskim. Już 1829 roku z ich fundacji powstał w Jałcie jeden z pierwszych na świecie, istniejący do dzisiaj instytut winiarski Magaracz.

Szczególne zasługi dla rozwoju krymskiego winiarstwa położył książę Lew Golicyn, urodzony pod Warszawą syn Rosjanina i Polki. Golicyn był przez wiele lat zarządcą winnic carskich, a także właścicielem olbrzymich dóbr w okolicach Sudaku i Teodozjii, gdzie z upodobaniem sadził winorośl i budował wytwórnie win. Jego prawdziwą obsesją stało się uzyskanie na Krymie wina, które mogłoby konkurować z ulubionym trunkiem rosyjskich wyższych sfer, szampanem. Dzięki sprowadzeniu francuskich szczepów winorośli oraz zatrudnieniu najlepszych specjalistów z Szampanii, wina musujące księcia Golicyna - począwszy od Wielkiej Wystawy Paryskiej w 1900 roku - zdobywają wiele międzynarodowych nagród. Od tego czasu tak zwane „krimskoje igristoje”, czyli wino musujące wytwarzane według oryginalnej metody szampańskiej, jest sztandarowym produktem krymskiego winiarstwa.

Po rewolucji winnice Krymu upaństwowiono. Odtąd tutejsze winiarnie zamiast gustów arystokratów i intelektualistów miały zaspokajać mniej wybredne podniebienia ludu pracującego. Rosła produkcja, ale spadała jakość krymskich win. W czasach Breżniewa i Gorbaczowa trudno było zresztą mówić o oryginalnych winach z Krymu, gdyż do ich produkcji używano również surowca importowanego z Bułgarii, Węgier i Algierii. Słynne „krimskoje igristoje”, wytwarzane teraz w ilości milionów hektolitrów coraz mniej przypominało swój francuski pierwowzór. Kryzys gospodarczy ostatniej dekady doprowadził tutejszy przemysł winiarski do całkowitego niemalże upadku.

Obecnie winiarstwo krymskie próbuje odrodzić się w nowej, wolnorynkowej rzeczywistości. Mimo wielu trudności i dość mglistych perspektyw na przyszłość pozostaje Krym największym i najbardziej interesującym regionem winiarskim Ukrainy i całego byłego ZSRR.

Większość winnic Krymu koncentruje się obecnie wokół Sewastopola i Symferopola. Rozciągają się tu ogromne, przemysłowe uprawy dostarczające surowca dla wielkich wytwórni win musujących. Mniejszą powierzchnię zajmują winnice południowego wybrzeża. Jednakże tu właśnie, na stromych południowych zboczach Gór Krymskich, pomiędzy Bałakławą i Teodorią rodzą się najlepsze wina Krymu.

W krymskich winnicach widać zarówno orientalne tradycje, jak i wpływy zachodnie. Obok lokalnych szczepów winorośli o egzotycznie brzmiących nazwach, jak sara-pandas i ekim-kara, uprawia się tu pochodzące z Kaukazu szczepy rkatsiteli i saperawi oraz zachodnioeuropejskie odmiany aligote, muscadelle, pinot gris, riesling oraz cabernet sauvignon, merlot i pinot noir.

Krymskie wina musujące tzw. „igristoje” do dziś zachowały renomę najlepszych w dawnym Związku Radzieckim. Masowa produkcja tych win nie gwarantuje jednak wyrównanej jakości. W większości są to dość przeciętne trunki produkowane metodami przemysłowymi. Warto jednak spróbować win musujących z wytwórni Nowyj Swiet koło Sudaku, gdzie wciąż stosuje się tradycyjną metodę szampańską. Tutejsze wina przechodzą więc wtórną fermentację w butelkach i leżakują przez wiele miesięcy w chłodnych piwnicach, zanim w pracochłonnym procesie z każdej butelki zostanie ręcznie usunięty osad drożdży. Produkuje się tu kilka rodzajów win, z których białe wytrawne określa się jako Brut. W wersji półwytrawnej są one - mimo protestów francuskich producentów szampana - nazywane Szampanskoje. Krimskoje igristoje to różowa, półsłodka wersja tego wina, zaś Krasnoje igristoje to wino czerwone, półsłodkie, o wiśniowym aromacie. W miejscowości Nowyj Swiet znajduje się także małe muzeum prezentujące historię win krymskich.

Inna specjalność Krymu, to wina słodkie. W przeszłości produkowano tu wszelkie możliwe naśladownictwa słynnych słodkich win europejskich, a również obecnie można spotkać różnego rodzaju krymskie „portwajny”, „ksereksy” i „madery”. Wśród nich wyróżnia się przypominająca maderę Massandra, zdecydowania najlepsze wino Krymu, a może i całego byłego ZSRR. Wino to charakteryzuje się przepiękną złocistą barwą, jest mocne i bardzo aromatyczne. Podobnie jak większość krymskich win słodkich, jest to zazwyczaj wino nierocznikowe (mieszanka win z różnych lat). W roku 1999 wyprodukowane ze szczepu pinot gris wino Massandra znalazło się na prestiżowej liście 100 najlepszych win świata czasopisma Wine Spectator. Inne godne uwagi wino słodkie, to różowa Ałupka. Jest to również wino wzmocnione dodatkiem destylatu, a więc bardzo mocne, likierowe, produkowane z mieszanki szczepów białych i czerwonych. Krym słynie także ze słodkich, wzmacnianych muszkatów. Warto spróbować muszkatowej Liwadii, złocistego, rozgrzewającego wina o zapachu kwiatów i smaku świeżych winogron.

Białe wina wytrawne i półwytrawne produkuje się głównie z zachodnioeuropejskich szczepów aligote, riesling oraz gruzińskiej odmiany rkatsiteli. Jakością wyróżnia się wino Oreanda, całkowicie wytrawne i dobrze zharmonizowane. Wśród czerwonych win wytrawnych najlepszą renomę zyskało sobie wino Jużnobereżnyj wytwarzane z kaukaskiego szczepu saperawi.



powrót do strony głównej