o nas kursy dla firm karty CV enoturystyka wydarzenia czytelnia informator

SZKOLENIA DLA FIRM
• Komentowane
  degustacje win

• Degustacje na opak
• Komentowane kolacje
• Indywidualne szkolenia
  winiarskie

• Wyjazdy z winem w tle

KURSY WIEDZY O WINIE
• ENO 1W - info, program
Zgłoś się na kurs
Regulamin ENO1

• ENO 2 - info
Regulamin ENO2/ENO3/ENO4

Archiwum kursów

Numer konta
   bankowego


KURS W PREZENCIE

NAJBLIŻSZE KURSY PODSTAWOWE
WARSZAWA WARSZAWA
• 14/15 maja 2016 rezerwuj
wolne miejsca: 10
KORKI
Agnieszka Wyrobek

Produkcja

fot. LA REVUE VINICOLE

Korek nowej generacji - tzw. Twin Top - produkcji francuskiej firmy: oba jego końce wykonane są z korka naturalnego, zabezpieczonego "nową i rewolucyjną" metodą.  Wypełnienie - z korka mielonego.
 

Korki do wina wytwarza się z kory dębu korkowego – Quercus suber. Dąb ten rośnie nad Morzem Śródziemnym i w Azji Mniejszej (Bliski Wschód). Największymi producentami korków są: Hiszpania, Portugalia, Francja, Maroko i Tunezja. Kora nadaje się do produkcji korków dopiero gdy drzewo osiąga wiek 40 - 45 lat. Młoda kora ma zbyt wiele otworów i zdarzają się w niej przerosty drewna - co ma wpływ na szczelność korka.

Młodej kory używa się wyłącznie do celów dekoracyjnych: produkcji tapet i podłóg.

fot. LA REVUE VINICOLEKorę ściąga się z drzewa od ziemi aż do wysokości, gdzie z pnia wyrastają pierwsze gałęzie. Korki wycina się pionowo z grubości kory, w ten sposób, że widać na korku przyrosty (każda warstwa to jeden rok przyrostu).

Przyrosty powinny być jak najwęższe. Jeśli są szersze niż 1 mm to oznacza, że drzewo było podlewane i korek jest złej jakości - zbyt gąbczasty i miękki.

Korek styka się z winem pozbawioną otworów powierzchnią lustrzaną. Otwory te, to tzw. przetchlinki, którymi drzewo oddycha.

Przed użyciem korki się płucze i starannie czyści pędzelkami: wynika to z dużej ilości wypełniającego przetchlinki i zawierającego taniny proste proszku. Taniny, same bezwonne, są odpowiedzialne za gorzki i ściągający smak wina.

W przeciwieństwie do tanin złożonych, obecność tanin prostych w winie nie jest pożądana.

Z wiekiem korki tracą elastyczność. Powinny być wymieniane co ok.15 lat.

Kolor

Kolory korków mogą być różne, np. korki z kory katalońskiej są czerwone. W przeszłości uważano je za najlepsze i próbowano podrabiać farbując winem lub barwnikami.

Większość obecnie produkowanych korków jest jasna, wybielona w wodzie utlenionej i ługu. Zabieg ługowania ma podwójne zadanie: zabija bakterie i wypłukuje zawartość przetchlinek, czyli wspomniane wyżej niepożądane taniny.

Rodzaje korków

Oprócz klasycznych istnieją liczne modyfikacje. Poniżej kilka przykładów:

  • Korki parafinowane (parafinuje się boki korka) – lepiej wyjmuje się je z butelki, ale też łatwiej przepuszczają powietrze, gdyż nie są zbyt szczelne.

  • Korki klejone (robi się je od ok. 1985 roku) – są to korki z mielonej kory klejonej żywicami (rodzaj stosowanej substancji stanowi tajemnicę produkcji). Ten typ korków rozpręża się prawie natychmiast po wciśnięciu do butelki. Korki wycięte z jednego kawałka kory potrzebują ponad 24 godzin, żeby powrócić do pierwotnej objętości, dlatego też nie można zaraz po zabutelkowaniu butelek położyć.

    Korki tego typu są szczelniejsze od tradycyjnych i doskonale się nadają do zamykania win musujących.

    Podobnie wykonane są korki do szampana: dwie dolne warstwy wycina się z kory, reszta jest mielona i klejona.

  • Korki silikonowe – produkowane i używane na razie głównie w USA i Australii: bardzo szczelne, nie dopuszczają do utleniania (czyli: spowolniają starzenie, ewolucję wina).

    fot. LA REVUE VINICOLEW Europie stosuje się je do zamykania win prostych - stołowych czy regionalnych - natomiast w Nowym Świecie korkuje się nimi wszystkie rodzaje win.

    W winach produkowanych w USA i Australii pojawiają się w jaskrawych kolorach; zostały wprowadzone w ramach kampanii zachęcającej młodzież do picia wina i koktajli na jego bazie. Wina przeznaczone na eksport, zwłaszcza do Europy, naśladują barwą - a nawet fakturą - naturalne korki.

Długość

  • 38 mm – stosowane do win stołowych;
  • 45 mm – stosowane do win przeznaczonych do dłuższego przechowywania;
  • 54 mm – stosowane do win najlepszej jakości.
Tzw. “smak korka”

Jest to połączenie wyjątkowo nieprzyjemnych wrażeń smakowych i zapachowych, kojarzących się jednoznacznie ze spleśniałym korkiem, a mogących wynikać z następujących przyczyn:

  • obecności związków chemicznych produkowanych przez nadmiernie rozwinięte mikroorganizmy, dla których miejscem rozwoju są przetchlinki,
  • rozwoju pleśni w przetchlinkach; sproszkowana kora zachowuje się jak gąbka przepuszczająca powietrze i wino,
  • czynników zewnętrznych (np. użycia nieodpowiednich środków do konserwacji palet)
  • nieodpowiednich warunków przechowywania (nadmierna wilgoć, butwiejące kartony).
Fotografie pochodzą z miesięcznika specjalistycznego "La Revue Vinicole" nr 3/2000

powrót do strony głównej