o nas kursy dla firm karty CV enoturystyka wydarzenia czytelnia informator

SZKOLENIA DLA FIRM
• Komentowane
  degustacje win

• Degustacje na opak
• Komentowane kolacje
• Indywidualne szkolenia
  winiarskie

• Wyjazdy z winem w tle

KURSY WIEDZY O WINIE
• ENO 1W - info, program
Zgłoś się na kurs
Regulamin ENO1

• ENO 2 - info
Regulamin ENO2/ENO3/ENO4

Archiwum kursów

Numer konta
   bankowego


KURS W PREZENCIE

NAJBLIŻSZE KURSY PODSTAWOWE
WARSZAWA WARSZAWA
• 14/15 maja 2016 rezerwuj
wolne miejsca: 10
BARDZO KRÓTKA HISTORIA UPRAWY WINOROŚLI W POLSCE
Wojciech Bosak

Początki winiarstwa na ziemiach polskich łączą się z początkami chrześcijaństwa. Badania archeologiczne potwierdzają, że winorośl uprawiano w Krakowie już w IX stuleciu, co wiąże się z przynależnością w tym czasie ziem południowej Polski do chrześcijańskiego państwa Wielkich Moraw.

Początkowo winnice zakładane były przy klasztorach, siedzibach biskupich i książęcych. Liczne wzmianki o winnicach, pochodzące z XII w. świadczą o znacznym rozpowszechnieniu się tej uprawy. Z tego czasu datują się również często spotykane nazwy miejscowe, takie jak: Winnica, Winiary, Winna Góra, Winnik, wskazujące na miejsca dawnych upraw.

Znaczny rozwój polskiego winiarstwa nastąpił w XIV wieku. Uprawą winorośli zajmowali się wówczas głównie mieszczanie, zakładający liczne plantacje, jak też dzierżawiący dawne winnice klasztorne i biskupie. Polskie wino stało się wówczas artykułem handlowym. Zachowane dokumenty i rachunki świadczą o tym, że uprawa winnic oraz wyrób i dystrybucja wina były zajęciem bardzo zyskownym. Winnice istniały wokół miast położonych nad Wisłą: Krakowa, Sandomierza, Płocka i Torunia. Liczne winnice powstawały w Wielkopolsce, głównie w okolicach Poznania. Poważnym ośrodkiem winiarskim był także Lwów. Dużą renomą cieszyły się wina pińczowskie z doliny Nidy.

Zmierzch uprawy winorośli na ziemiach polskich wiązał się z licznymi wojnami i najazdami, jakie nawiedziły Polskę w XVII stuleciu. Ogólny upadek gospodarczy i znaczne zubożenie miast, które były głównym odbiorcą produkcji winiarskiej, przyczynił się do upadku większości ośrodków uprawy winorośli. Do końca XVIII wieku przetrwały winnice toruńskie oraz rozległe uprawy klasztorne w okolicach Tyńca. Inwazja filoksery zniszczyła przed 1900 rokiem większość winnic na terenie Wielkopolski. Na poznańskich Winogradach wybudowano wówczas pruską cytadelę.

W okresie międzywojennym w Polsce istniało kilkaset hektarów winnic, głównie w zachodniej Wielkopolsce (sąsiadującej z regionem zielonogórskim) i w okolicach Warki nad Pilicą. W latach 30-tych zakładano liczne nowe plantacje na tak zwanym Ciepłym Podolu (dzisiejsza Ukraina) w dolinach Dniestru i Zbrucza, a okolice Zaleszczyk stały się prawdziwym „zagłębiem winiarskim”. Kilka większych winnic powstało wówczas również w regionie sandomierskim. Druga wojna światowa przerwała jednak te interesujące próby odrodzenia polskiego winiarstwa.

Osobna wzmianka należy się winnicom zielonogórskim. W tym prastarym ośrodku winiarskim winorośl uprawiano na dużą skalę nieprzerwanie od XII wieku do czasów niemalże nam współczesnych. W połowie XIX wieku winnice wokół Zielonej Góry, Krosna Odrzańskiego i Gubina zajmowały obszar około 2000 ha. Był to jeden z bardziej liczących się regionów uprawy winorośli na terenie ówczesnych Niemiec. W 1826 roku powstała w Zielonej Górze pierwsza w Niemczech wytwórnia produkująca wina musujące metodą szampańską, słynne piwnice Gremplera. Wprawdzie i tutaj dotarła klęska filoksery, ale po 1900 roku winnice zielonogórskie odrodziły się i w latach 30-tych liczyły znów około 400 ha. Piwnice Gremplera produkowały wówczas rocznie około 800 tys. butelek miejscowego „szampana”, który był bardzo ceniony na rynkach niemieckich i międzynarodowych, wygrywając konkurencję z winami reńskimi. W czasie ostatniej wojny areał winnic zielonogórskich znów zmniejszył o połowę.

Po drugiej wojnie światowej Polska wciąż należała do krajów uprawiających winorośl. Winnice wareckie liczyły jeszcze wówczas około 50 ha upraw szlachetnych szczepów odmiany Traminer, Muskat Ottonel i Chasselas. W 1945 roku objęliśmy także ponad 200 ha winnic zielonogórskich wraz z cieszącymi się międzynarodową sławą piwnicami Gremplera. Uprawiano tu tak szlachetne odmiany, jak Riesling, Traminer, Pinot Blanc i Pinot Noir. Jednakże po wysiedleniu niemieckich mieszkańców tych terenów, od pokoleń obeznanych z winiarstwem, obszar upraw winorośli szybko się zmniejszył. W 1961 roku pozostało zaledwie 37 ha winnic. W latach sześćdziesiątych nastąpił ostateczny upadek polowej uprawy winorośli w Polsce.

powrót do strony głównej