o nas kursy dla firm karty CV enoturystyka wydarzenia czytelnia informator

SZKOLENIA DLA FIRM
• Komentowane
  degustacje win

• Degustacje na opak
• Komentowane kolacje
• Indywidualne szkolenia
  winiarskie

• Wyjazdy z winem w tle

KURSY WIEDZY O WINIE
• ENO 1W - info, program
Zgłoś się na kurs
Regulamin ENO1

• ENO 2 - info
Regulamin ENO2/ENO3/ENO4

Archiwum kursów

Numer konta
   bankowego


KURS W PREZENCIE

NAJBLIŻSZE KURSY PODSTAWOWE
WARSZAWA WARSZAWA
• 14/15 maja 2016 rezerwuj
wolne miejsca: 10


BORDEAUX
Wojciech Gogoliński

„W przemyśle winiarskim Bordeaux jest zatrudnionych około 16 tys. osób. Łączne obroty regionu przekraczają 14 mld FF. Około 36% wina z Bordeaux trafia na eksport, w tym na rynki europejskie - 73%, USA - 13% i Południowo-Wschodniej Azji - 3%. Winnice Bordeaux obejmują około 2% powierzchnia winnic świata, ale stanowią około 4% światowego eksportu i 10% jego wartości.”

„W regionie bordoskim nie wolno produkować innych win niż wina klasy AOC. Wina, które nie spełniają wymogów apelacji (rocznie około 3% win; w roku 1961 było ich jeszcze 34%) są klasyfikowane jako vin de table, z tym, że producenci tych win nie mogą podawać na etykiecie adresu swojej firmy z nazwą Bordeaux.” 

„W roku 1152 w skutek małżeństwa Eleonory Akwitańskiej z Henrykiem Plantagenetem (późniejszym królem Henrykiem II) region Bordeaux, jako część Akwitanii i wiano panny młodej, przypada Anglii. Transakcja ta zapoczątkowała trwającą do dziś karierę win bordoskich na rynku angielskim, zaś duże zapotrzebowanie na wino przyśpieszyło rozwój winnic w tym regionie. Panowanie Anglików było okresem rozkwitu i spowodowało wykształcenie się bogatej warstwy kupieckiej i mieszczańskiej, mającej później duży wpływ na dalszy rozwój winiarstwa. Po wojnie stuletniej, w roku 1452, Akwitania wróciła ostatecznie do Francji.” 

„(...) Pierwsze próby klasyfikacji pojawiły się jeszcze w XVI wieku i tworzone były przez i dla potrzeb lokalnych brokerów wina, czyli pośredników-handlarzy, a zarazem wykwalifikowanych specjalistów-degustatorów, którzy zajmowali się sprzedażą i wysyłką wina bordoskiego w świat.

Około roku 1750 takie nieoficjalne listy były już powszechnie używane, a z początkiem XIX wieku przybrały kształt, który 50 lat później stał się podstawą ustanowienia oficjalnej klasyfikacji tzw. Grand Crus Classés. Ogłoszono ją podczas Wystawy Światowej w Paryżu, która odbyła się pod patronatem cesarza Napoleona III w roku 1855. Klasyfikacja ta - po modyfikacji w roku 1973 - obowiązuje do dzisiaj, równolegle z wprowadzonym niemal sto lat później systemem apelacji AOC.”

„(...) Bezpośrednią przyczyną ogłoszenia klasyfikacji, opracowanej w końcu na polecenie cesarza, była wiadomość, że winiarze i producenci z okręgu Côte d'Or w Burgundii noszą się z zamiarem zaprezentowania swoich sklasyfikowanych win na tejże Wystawie. Co więcej, w listopadzie 1854 zwrócili się oni do Izby Przemysłowo-Handlowej w Bordeaux, mając na uwadze jej doświadczenia w tym względzie, z prośbą o pomoc przy klasyfikacji win burgundzkich!” 

„Izba Handlowa odpowiedziała protestem...”

„(...) pomimo - wspomnianych już - zapewnień o nieoficjalności powyższej klasyfikacji, echa tamtych emocji i urażonych ambicji można znaleźć w decyzji Izby Handlowej z Bordeaux, która już we wrześniu 1855 roku zaleciła w obrębie I klasy stosowanie kolejności alfabetycznej wymieniania win. Jednak raz przedstawiona, lista zaczęła żyć własnym życiem, będąc do dziś - w powszechnym mniemaniu - zestawieniem najlepszych win na świecie.”

powrót do strony głównej