o nas kursy dla firm karty CV enoturystyka wydarzenia czytelnia informator

ďťż
SZKOLENIA DLA FIRM
• Komentowane
  degustacje win

• Degustacje na opak
• Komentowane kolacje
• Indywidualne szkolenia
  winiarskie

• Wyjazdy z winem w tle

KURSY WIEDZY O WINIE
• ENO 1W - info, program
Zgłoś się na kurs
Regulamin ENO1

• ENO 2 - info
Regulamin ENO2/ENO3/ENO4

Archiwum kursĂłw

Numer konta
   bankowego


KURS W PREZENCIE

NAJBLIĹťSZE KURSY PODSTAWOWE
WARSZAWA WARSZAWA
• 14/15 maja 2016 rezerwuj
wolne miejsca: 10
ALZACJA: BIAŁA DAMA FRANCJI
Wojciech Gogoliński

- Przypominam, że Domicjan zginął śmiercią gwałtowną, co jest normalne dla człowieka, który był wrogiem win alzackich - zwykł mawiać francuski minister Cointat. Mówił prawdę; Domicjan został zamordowany w roku 96 n.e., a jego imię wymazano z wszystkich dokumentów. Trudno jednak powiedzieć czy wydarzenie to pozostawało w bezpośrednim związku ze stosunkiem cesarza do win alzackich. 

Faktem jest natomiast, że wydany przez niego z powodów czysto - jakbyśmy to nazwali dzisiaj - protekcjonistycznych rozkaz zniszczenia winnic w krajach kontrolowanych przez Rzymian zrujnował winnice Galii, w tym także alzackie. Zawzięci Alzatczycy nigdy mu tego nie wybaczyli, a przykład smutnego końca jego żywota każdy przeciwnik win alzackich powinien wziąć pod rozwagę. 

Winne pogranicze

Chociaż latorośl rozpowszechniła się w Alzacji nieco później niż w innych rejonach, to wina z tego rejonu były już w średniowieczu bardzo znane i pod nazwą Vin d'Aussay trafiały na królewskie i szlacheckie stoły. Wprowadzenie - najprawdopodobniej w pierwszym stuleciu po Chrystusie - sztuki winiarskiej na lewym brzegu Renu wiąże się z pobytem tutaj legionów rzymskich. Kilkaset lat później ojciec kronikarstwa francuskiego, Grzegorz z Tours zachwyca się wspaniałymi winami z tych terenów. Alzackie wina należały wówczas do najdroższych i najbardziej cenionych w Europie. 

Czas prosperity przerwała wojna trzydziestoletnia. Zniszczeń dokonanych w tamtym okresie nie zdołano odbudować aż do pierwszej wojny światowej. Pięćdziesięcioletnia okupacja niemiecka (1870-1918) również nie przyczyniła się do rozkwitu regionu. Wina alzackie, bardzo podobne w charakterze do niemieckich, stanowiły konkurencję dla winiarzy po drugiej stronie Renu i ich produkcja z oczywistych powodów (znowu protekcjonizm) nie była popierana przez rząd niemiecki.

Sytuacja zmieniła się, gdy Alzacja na powrót znalazła się granicach Francji. Zaprzestano wówczas masowej produkcji tanich win, duży nacisk kładąc na  jakość otrzymywanego trunku. Na efekty nie trzeba było czekać długo. Dziś wina alzackie stanowią blisko 17% (1,1 mln hl) wszystkich białych win o kontrolowanej nazwie pochodzenia produkowanych we Francji. Niemal co druga butelka białego wina AOC na francuskim stole pochodzi właśnie z Alzacji.

Riesling, Muscat, Tokay...

Podział win alzackich mało ma wspólnego z typową klasyfikacją francuską, jest raczej bliższy systemowi włoskiemu czy niemieckiemu i przez to prostszy. Wina najwyższej jakości AOC (Appellation d'Origine Contrôlée), czyli o kontrolowanej nazwie pochodzenia, wprowadza się do obrotu handlowego wyłącznie pod nazwami odmian winogron, z których zostały wyprodukowane. 

Odmian dopuszczonych do uprawy na terenie Alzacji jest siedem: sześć białych - riesling, gewürtztraminer, muscat d'Alsace, tokay pinot gris, sylvaner i pinot blanc, oraz jedna czerwona - pinot noir. Wina muszą być jednoodmianowe, nie można mieszać ze sobą poszczególnych odmian winogron. Jedynym wyjątkiem jest tu białe wino o nazwie Edelzwicker będące mieszanką kilku białych win. 

Riesling nie tylko przez miejscowych jest uważany za "króla win alzackich". Charakteryzuje się delikatnością i przyjemnym owocowym zapachem i smakiem, jest doskonały zwłaszcza do ryb i białych mięs. Niemniej znanym winem jest gewürtztraminer, nieco cięższe, bardziej ekstraktywne i aromatyczne, o swoistym, nieco korzennym zapachu (gewürtz oznacza po niemiecku korzenie). Warto jeszcze zwrócić uwagę na muscaty: w przeciwieństwie do południowych odmian tych winogron, dają tutaj lekkie, wytrawne wina o pięknym muszkatołowym bukiecie, charakterystycznym dla całej rodziny tych winogron.

Najbardziej cenioną cechą win alzackich jest ich świeżość i typowy dla młodych win owocowy zapach. Są orzeźwiające i przez to chętnie konsumowane przy każdej okazji. Wszystkie wina alzackie dojrzewają stosunkowo krótko i już po sześciu miesiącach w większości trafiają do charakterystycznych, wąskich i długich zielonych butelek, zwanych flute d'Alsace.

Wyżej notowane od poprzednich są wina, które zasłużyły sobie na określenie Alsace Grand Cru, których produkcja nie przekracza 4% produkcji wszystkich win w regionie, a prawo do ich wytwarzania posiada tylko 51 winnic. Są to wina najwyższej jakości, produkowane pod ścisłym nadzorem z najdorodniejszych winogron i przeważnie dojrzewające znacznie dłużej.

W 1975 roku Alzacja, obok dwóch innych regionów, uzyskała prawo do produkcji lokalnej odmiany "szampana", zwanej crémant d'Alsace. Są to lekkie wina musujące, produkowane metodą tradycyjną (wtórna fermentacja w butelce), o delikatnym, eleganckim zapachu i smaku.



Specjalnością tego regionu są także doskonałej jakości białe owocowe wódki naturalne eau-de-vie, wytwarzane ze spirytusów nierektyfikowanych i leżakowane przez kilka lat w naczyniach kamionkowych - aby nie nabrały, jak inne winiaki, barwy brązowej i beczkowo-waniliowego aromatu. Produkuje się je głównie z gruszek (eau-de-vie de poire), wiśni (kirsch), śliwek (quetsch, prune), malin (framboise) oraz innych nietypowych owoców jak jeżyny, truskawki, czy borówki.

Alzacja na stole

Białe wina alzackie równie dobrze komponują się z białymi mięsami (co zrozumiałe), jak i z czerwonymi. I choć jest w tym coś wbrew logice, tak właśnie - od wieków - spożywano je lokalnie i tak powoli przyzwyczaja się do tego świat. Pełnymi w smaku, aromatycznymi i orzeźwiającymi winami alzackimi (i im podobnymi) można również delektować się na wszelkiego rodzaju posiadówach i piknikach, nigdy jednak nie przesadzając z ilością pitego trunku i mieszaniem. Wino powinno być schłodzone do temperatury 8-10° C, a Crémant d'Alsace, podobnie jak szampan - do 5-7°C. 



1994   

powrót do strony głównej